Την 14η Σεπτεμβρίου 1944 o γερμανικός στρατός κατοχής και οι ταγματασφαλίτες συγκέντρωσαν τα γυναικόπαιδα των Γιαννιτσών στο πάρκο του Αγίου Γεωργίου, ενώ τους εφήβους και τους άνδρες στο επιταγμένο 1ο Δημοτικό Σχολείο. Εκεί, στον χώρο του σχολείου πραγματοποιήθηκαν οι βασανισμοί και οι εκτελέσεις δεκάδων ανδρών. Οι μελλοθάνατοι επιλέγονταν είτε από τη λίστα είτε τυχαία μέσα από το πλήθος των ανδρών. Πρώτα τους ανέκριναν δημόσια χτυπώντας τους με υποκόπανους και χοντρούς πασσάλους που οι εκτελεστές είχαν αποσπάσει από γειτονική περίφραξη. Τα θύματα, φουσκωμένα και παραμορφωμένα από τα χτυπήματα, ρίχνονταν στον λάκκο και εκτελούνταν ή πέθαιναν χωρίς τη χαριστική βολή. Οι βιαιοπραγίες και οι εκτελέσεις συνεχίστηκαν την ίδια μέρα και τις επόμενες μαζί με το κάψιμο και τη λεηλασία σπιτιών, καταστημάτων και δημοσίων κτηρίων. Τα Γιαννιτσά, μια πόλη με πληθυσμό τότε 12.964 κατοίκους, είχε ερημωθεί. Ο εκπρόσωπος του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού, Εμίλ Βεγκέρ έγραψε στην επίσημη αναφορά για το γεγονός: «Τα Γιαννιτσά είναι ήδη μία νεκρά πόλις». Το μνημείο του Ομαδικού Τάφου ανεγέρθηκε τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Είναι ένα επιτύμβιο μνημείο κάτω από το οποίο έχουν ταφεί ορισμένοι από τους εκτελεσθέντες της 14ης Σεπτεμβρίου 1944.
*πηγή φωτογραφιών: παλιά ιστοσελίδα Δήμου Πέλλας
