Στην πλατεία του Ποντοχωρίου
Η μικρή παράκαμψη του δρόμου της Αραβησσού θα οδηγήσει τον επισκέπτη στο Ποντοχώρι, έναν οικισμό με λιγοστά σπίτια και την ταπεινή εκκλησία του Αγίου Δημητρίου. Απαύγασμα άλλων δεκαετιών. Στην πλατεία και χωρίς να το αναμένει, ο επισκέπτης θα παρατηρήσει ένα ελικόπτερο τοποθετημένο σε μεταλλική βάση. Στήθηκε για να αποδώσει τιμή στο πλήρωμα ελικοπτέρου που κατέπεσε το Φεβρουάριο του 2006 δυτικά των Γιαννιτσών. Ο χειριστής του, λοχαγός Χρήστος Καρυπίδης καταγόταν από το Ποντοχώρι.
Στο Κτήμα Αλεξανδρίδη
Καθώς ο επισκέπτης κατευθύνεται στις Πηγές της Αραβησσού, θα συναντήσει το οινοποιείο Αλεξανδρίδη. Βρίσκεται στις υπώρειες του Πάικου, στον Νέο Μυλότοπο και παράγει βιολογικό κρασί. Ο αμπελώνας αναπτυγμένος σε επικλινή θέση και με νότιο προσανατολισμό εκτίθεται φιλικά στον ήλιο και γεννά εξαιρετικής ποιότητας σταφύλι και κρασί. Στις αίθουσες επισκεπτών και γευστικής δοκιμής ο επισκέπτης θα απολαύσει τον οίνο του Κτήματος Αλεξανδρίδη με τη θέα του βουνού Πάικου και του κάμπου των Γιαννιτσών. Πληροφορίες για την επίσκεψη στο Κτήμα Αλεξανδρίδη στην ιστοσελίδα https://www.alexandride-estate.com/
Στις Πηγές της Αραβησσού
Ο επισκέπτης κινούμενος δυτικά των Γιαννιτσών με πυξίδα το βουνό Πάϊκο θα φθάσει στις Πηγές της Αραβησσού. Στον χώρο ανάβλυσής τους λειτουργεί αντλιοστάσιο, το οποίο τροφοδοτεί με πόσιμο νερό την πόλη της Θεσσαλονίκης. Το νερό συγκεντρώνεται σε φρεάτια στράγγισης και στη συνέχεια οδηγείται στο φρεάτιο υδροληψίας. Από εκεί μέσω αγωγού μεταφέρεται στη Θεσσαλονίκη. Τον υδάτινο πλούτο συμπληρώνουν η Πηγή του Πλατάνου, άλλες, μικρότερες αναβλύσεις και το ποτάμι ορίζοντας μια φύση γόνιμη, φιλόξενη και σκιερή.
Λόγω των πηγών η θέση κατοικείται από τους προϊστορικούς χρόνους ως σήμερα. Στη θέση «Τούμπα» εντοπίσθηκε εκτεταμένος νεολιθικός οικισμός της 4ης χιλιετίας π.Χ.. Βόρεια του προϊστορικού οικισμού, στο ύψωμα που φέρει την ονομασία Παλαιόκαστρο διαπιστώθηκε η ύπαρξη ελληνιστικής πόλης, η οποία είναι γνωστή από το Θουκυδίδη με το όνομα Κύρρος. Η θέση κατοικήθηκε στους ρωμαϊκούς και βυζαντινούς χρόνους. Το υστεροελληνιστικό αγαλμάτιο κιθαρωδού Απόλλωνα, οι μαρμάρινες ρωμαϊκές ενεπίγραφες στήλες και τα σωζόμενα τμήματα μεσαιωνικού τείχους βεβαιώνουν τη συνεχή κατοίκηση της. Σε απόσταση 1,5 χλμ. από το Παλαιόκαστρο η ανασκαφική έρευνα έφερε στο φως τη δεκαετία του 1980 ρωμαϊκό οικοδόμημα με εσωτερική αυλή. Το κτήριο με βάση τα αρχιτεκτονικά κατάλοιπα και τα ευρήματα κυρίως τα νομίσματα, χρονολογείται από τον 1ο αιώνα π.Χ. έως τις αρχές του 5ου αιώνα μ.Χ.. Το κτιριακό αυτό συγκρότημα θα μπορούσε να ταυτιστεί με Mutatio Scurrio, σταθμό της Εγνατίας Οδού ανάμεσα στην Πέλλα και την Έδεσσα.
Έκθεση Φυσικής Ιστορίας «Ωκεανός»
Η Έκθεση Φυσικής Ιστορίας «Ωκεανός» είναι ένα αναπάντεχο ταξίδι στον κόσμο της θάλασσας μέσα στο καμπίσιο τοπίο της Πέλλας. Οι επισκέπτες έχουν την ευκαιρία να ξεναγηθούν στην μόνιμη έκθεση που περιλαμβάνει τη συλλογή των κοχυλιών με περισσότερα από 2000 εκθέματα, καθώς επίσης αρθρόποδα, αχινούς και αστερίες απ’ όλους τους ωκεανούς του κόσμου. Όλα τα αντικείμενα αποτελούν κληροδότημα της οικογένειας των εμπνευστών της Έκθεσης. Ο χώρος φιλοξενεί και περιοδική έκθεση υποβρύχιας φωτογραφίας από επαγγελματίες φωτογράφους με θαλάσσια είδη από τις Φιλιππίνες, τις Νήσους Μάρσαλ και την Ερυθρά Θάλασσα. Παράλληλα, οι μικροί επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να αποκομίσουν βιωματικές εμπειρίες μέσα από ποικίλα εκπαιδευτικά προγράμματα με φυσικά υλικά.
Ωράριο Λειτουργίας
Θερινό (1 Απριλίου έως 30 Σεπτεμβρίου)
Ανοιχτά – Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή
09:00 – 14:00 και 18:00 – 21:00
Δευτέρα έως Πέμπτη ανοιχτά κατόπιν ραντεβού
Επίσημες αργίες ανοιχτά
Χειμερινό (1 Οκτωβρίου έως 31 Μαρτίου)
Ανοιχτά – Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή 10:00 – 15:00
Δευτέρα έως Πέμπτη ανοιχτά κατόπιν ραντεβού
Επίσημες αργίες ανοιχτά κατόπιν ραντεβού
*Στο Μουσείο διατίθεται ανελκυστήρας σε όλα τα επίπεδα, καθώς και WC για ΑμΕΑ.
Πλαγιάρι, Γιαννιτσά
Ν.Πέλλας, T.K 58100
(+30) 6972051099
(+30) 2382099589
Στο Μοναστήρι της Παναγιάς στη Λάκκα
Ανηφορίζοντας από το χωριό Λάκκα, στις παρυφές του βουνού Πάικο ο επισκέπτης θα βρεθεί στην γυναικεία Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου. Η μονή γιορτάζει στις 15 Αυγούστου (Κοίμηση της Θεοτόκου) και στις 21 Νοεμβρίου (Εισόδια της Θεοτόκου).
Στο καμπαναριό του ναού της μονής υπάρχει επιγραφή με το έτος 1714. Μία δεύτερη επιγραφή, που είναι χαραγμένη στην εξωτερική πλευρά του νότιου τοίχου, αναγράφει το έτος 1888, χρονολογία κατά την οποία πραγματοποιήθηκαν επισκευαστικές εργασίες. Ο ναός ακολουθεί τον τύπο της τρίκλιτης βασιλικής. Η τοιχοποιία του είναι ισχυρή πλινθοδομή πάχους 0,90 μ.. Στο εσωτερικό του ναού διακρίνεται πάνω από τον πρόναο, ο γυναικωνίτης, διακοσμημένος με ξύλινο στηθαίο και καφασωτό. Το τέμπλο, τα βημόθυρα και ο Εσταυρωμένος είναι ξυλόγλυπτα.
Στο μοναστήρι βρίσκεται και το δέντρο της Παναγιάς. Η ψηλή δρυς είναι ένα δένδρο παραδόσεων και θαυμάτων. Λέγεται ότι όσοι προσπάθησαν να κόψουν τα κλαδιά της έμειναν ακίνητοι. Θαυματουργή θεωρείται και η πηγή που υδρεύει τη μονή.
