Μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα το Φιλίππειο ήταν ένας γυμνός λόφος, μια άδενδρη τούμπα. Στον μεσοπόλεμο δενδροφυτεύθηκε και εξελίχθηκε σε αστικό πάρκο με το όνομα Μεγάλο Πάρκο. Εδώ φιλοξενήθηκε ο πρώτος βουβός προπολεμικός κινηματογράφος. Την ίδια περίοδο, στην εμποροπανήγυρη του Σεπτεμβρίου πάλευαν λαδωμένοι οι πεχλιβάνηδες, γίνονταν αγώνες ταχύτητας αυτοκινήτων και αγοραπωλησίες ζώων.
Το πρώτο καφενείο ανεγέρθηκε τη δεκαετία του 1940. Αρχικά, είχε λαϊκό χαρακτήρα, σε αντίθεση με την κοσμική Κηφισιά του Χαζνέ (νότιο τμήμα των Γιαννιτσών). Μεταπολεμικά με έργα του δήμου Γιαννιτσών και της νομαρχίας Πέλλης, ο λόφος μετασχηματίσθηκε σε μοντέρνο αναψυκτήριο και μετονομάσθηκε σε Φιλίππειο. Η θέση, εκτός από προτεινόμενος τουριστικός προορισμός, πρόσφερε στους κατοίκους την αισθητική μιας ποθητής αστικότητας. Το 2005 ανεγέρθηκε ο ανδριάντας του Φιλίππου Β΄ επενδύοντας τον χώρο με ένα μνημειακό γλυπτό και εθνικά σύμβολα.
